Op 1 december via Oslo naar Kristiansund gevlogen en 's nachts pas aan boord van EJ gekomen,eerst voor Theo en Agnes maar de whiskey aangeboden en Derk had ook nog wat meer mee.Voor de volgende dag waren de voorspellingen nog niet zo goed en hebben we Kristiansund verkend en 's avonds met zijn vieren uit eten geweest.

Uiteindelijk zijn we op 3 dec. vertrokken met redelijk weer en een zuidelijke wind kracht vijf, de gehele tocht gemotord en door de aller mooiste fjorden weer naar binnen en 's avonds hebben we Alesund aangedaan.

Volgende ochtend bijtijds weer weg en de gehele dag op de motor gevaren, voor de fun nog even het dubbelgereefde grootzeil gezet en met halve wind door de hoge bergen, wel veel valwinden '"squals" genaamd, via Molde uiteindelijk naar Volda. Een klein plaatsje(5000 inwoners) maar wel erg mooi en ontmoeten daar nog een Nederlands echtpaar wat daar in de buurt woonde.We hadden nog wat problemen met de stuurautomaat, verklaring was dat we over een munutiestortplaats waren gevaren, maar na een reset deed ze het weer.

's Ochtends kwam er nog een journaliste van de plaatselijke krant en heeft Agnes geïnterviewd en van ons alle nog een paar foto's gemaakt.

In de middag vertrokken en moesten nu rond een beruchte kaap Stadt genaamd,de dag ervoor waren hier nog golfhoogte van 10 meter, nu wij er naar buiten gingen stond er nog wel swell maar de golfhoogte viel enorm mee en Theo had twee jaar daarvoor wel iets anders meegemaakt.

Vervolgens door op de motor, dus weer een DAF tocht op naar Maloy (61*55 N -5*07'O) 's Avonds met zijn alle Sinterklaas gevierd met erg leuke teksten van Agnes, laat naar bed eh de kooi in.

Niet te vroeg weg deze dag en weer door de vele fjorden en nauwe doorgangen met erg veel rotsen, varen in Noorwegen betekend op sectorlichten sturen wat na een tijdje went en wel anders is dan op zee of in Nederland.

Via Floro varen we weer inshore naar een zeer klein plaatsje (500 inwoners) Askvoll(61*21'N-5*04'O') genaamd alwaar we middernacht na enig zoeken van een goede ligplaats, kunnen afmeren, bij een oude loods en aan de andere kant van de steiger een ambulanceboot, die je in Noorwegen vaker ziet.

Van Volda zijn we de dag erop via Fedje en het Sognefjord binnen zeer smalle vaarwegen ergens bij een ligplaats voor een ferry terecht gekomen waar ze twee jaar daarvoor ook eens gelegen hebben en Agnes haar ouders nog iemand uit Nederland ontmoet hadden, die daar in het kerkje werkte, of was dat nou in Leirvik?

Volgende dag rond tienen weg en zijn op weg naar Bergen alwaar we in de middag rond een uur of drie aankomen, aldaar gelijk de oude houten gebouwen aan de haven bezocht en geshopt.

Bergen is een leuke stad, met nog veel oude stijl alleen het centrum is door een grote winkelstraat met plein ook wel weer modern ontwikkeld, misschien wel onherstelbaar verbeterd.

De volgende dag eerst willen tanken maar die vlieger ging niet op en dus maar vertrokken, eerst onder een zeer hoge brug door en vervolgens richting westen naar buiten, 's nachts door gevaren en na nog een flinke dag kwamen we 's avonds in Leirvik aan, dit is de Hoofdstad van Sunbordland.

Vanaf zaterdag hebben we een week op beter weer liggen wachten en dus genoeg tijd om voor mijn BVA te leren waar ik de 29 december examen aan de Enkhuizer zeevaartschool moet afleggen.

Weer was regenachtig, maar tussen de buien door hebben we ook wel veel gewandeld en het stadje bekeken, ook nog een keer de bus gepakt om een ander dorp te zien, maar dit was niet echt de moeite waard met een groot shopping=centre, wel nog een bistro opgezocht waar de eigenaar ook wel in Nederland had gewerkt en dus ook sprak.

Derk moest op een gegeven moment toch weer aan de terugreis gaan denken en is die donderdag teruggevlogen naar Nederland, waardoor we nog met zijn drieën overbleven.

Vrijdag hebben we eigenlijk veelste laat de bibliotheek opgezocht en ontdekte daar een zeer uitgebreide nautische verzameling van 3000 boeken, die waren geschonken door een oude vuurtoren wachter.

Nu na een week wachten zijn we op zaterdag vertrokken na eerst nog diesel ingenomen te hebben de dag ervoor, vanuit leirvik moesten we eerst naar buiten richting westen om daar een kaap te ronden en de uitgang Sletta heet, maar daar aangekomen bleek de wind nog niet afgenomen te zijn en zeker de golfhoogte niet, dus met een windkracht 7/8 staat er een aardig zeetje, uiteindelijk omgekeerd en vervolgens naar binnen in een soort mini fjord met op het einde een plaatsje Bõmlo genaamd. 

Uiteindelijk dus op zondag weer vertrokken en de zee was nu een stuk kalmer en hadden ook nog aardig wat stroom mee rond de kaap, waar we met een knoop of zeven in ruim twee uur voorbij waren en weer inshore richting Haugesund konden varen.

In de avond waren we Haugesund allang gepasseerd en zijn weer naar zee gestoken alwaar we eindelijk zeil konden zetten, met een westelijke wind konden we zuid koersen en begon de oversteek terug naar Nederland.

Vanaf dan was het dus wachtjes draaien wat ik  samen met Agnes deed, de eerste nacht liepen we gemiddeld zo'n 6,5 knoop en de Mijlen maken dus ook, zo'n 140 per etmaal. Tweede dag en nacht waren iets rustieger en moesten op een gegeven moment de bezaan er weer bij trekken om genoeg voortgang te maken, maar deze kon er na een paar uur weer af daar de wind weer toenam.

Overigens voeren we met één rif in het grootzeil, fok en grote kluiver en liepen daardoor erg lekker op het roer en de stuurautomaat hoefde niet erg hard te werken.

Wij overigens waren wel bezig met de navigatie en goeie uitkijk te houden, hoewel het erg rustig was met waterbewegingen staan er weer wel veel olie/gasplatforms op de noorse kust/zee, 's nachts geeft dit wel weer een spectaculair beeld(affakkelen) op zee, maar dus wel horizon vervuiling overdag.

Het derde etmaal liepen we de diepwaterroute binnen en dit gaf 's nachts een aardig staaltje navigeren en uitkijken te doen, waarbij Theo zijn wacht wel iets verlengde omdat de moeilijke situatie dit vergde.

In de ochtend na het passeren van de TSS hadden we nog 80 M af te leggen tot de uiterton Westgat van Terschelling, na overleg heben we de wachten wat verlengd en gezord dat we op een goed moment met zijn drieën aan dek bij het aanlopen van het Westgat de zeilen konden wegnemen en in de Vliestroom en Meep verder gemoterd zijn naar de haven van Terschelling waar we om 6 uur inde ochtend afmeerde.

Uiteindelijk hebben we de kleine vierhonderd Mijl in nog geen drie etmaal volbracht en met een gemiddelde van van 5.5 knoop aldus geen slechte prestatie.